2008/Jul/23

กลเก่า

 

                คือกลเข้มข้นเก่า
สรรค์โดยเผ่าสันดานพาล
พลิกเชิง จุดเพลิงฉาน
เพื่อพุ่งชน...เพื่อผลชัย

 

                สั่งสื่อฯ อันซื่อสัตย์
จัดแจงจัดด้วยจงใจ
รายการเหล่าร่าน, ไก๋
แก๊งก๊วนก๊กโกหกกัน

 

                แต่งล่ออย่างตอแหล
คิดร้ายแท้ คนรู้ทัน
จึ่งนำมาจำนรรจ์
แจงนักหนา โจรหน้าเหนียว

 

                เลวโจรหยาบโลนจ้าน
ยังดื้อด้านอยู่อย่างเดียว
ลิ้นกลาย กลอกหลายเกลียว
วุ่นเลียกลบ หวังลบกลืน

 

                ยิ่งยัน ยิ่งหยัน, ย้อน
ยิ่งย่อหย่อนในจุดยืน
เคียดขึ้งทำขึงขืน
ครั้นเข็ญขุกก็คุกคาม

 

                ผองเราทุกเผ่ารู้
ว่าหมาหมูมันมูมมาม
ผองเหล่าพวกเราหลาม
ออกปากไล่
ออกไปเลย

 

(๒๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๑)

 

หมายเหตุ

 

                กาพย์ยานีลีลาเยี่ยงนี้ ผมศึกษารูปแบบจากผลงานของกวีหลายท่าน ครับผม

 

ข้อความฝากทิ้งท้าย

 

                นายกรัฐมนตรีของเรา กล่าวหาฝ่ายตรงข้ามกับท่านมาโดยตลอดว่าปลุกระดม และเรียกร้องขอความสมานฉันท์ แต่แล้ว...วันดีคืนดี ท่านผู้นำ กลับใช้สื่อฯ ของรัฐที่มีอยู่ในมือ ตอบโต้ด่าปรปักษ์ เท่ากับปลุกระดมกลายๆ ฉะนี้ ผมจึงรับไม่ได้ครับผม

 

2008/Jul/09

ประโดยใคร

 

อีทิสังฉันท์ ๒๐

 

                โอ...ฤทัยระทด สลด ระทม
ผะผ่าวประสบพิภพสะสม
กระแสกราน

 

                ลามตลบคระไลไผทอุฬาร
สิขรมหาวราวิหาร
คระหึ่มหน

 

                ใครล่ะก่ออบายขยายยุบล
กระเจิงกระเจิดเตลิดวิจล
ประจักษ์ใจ

 

                ขึ้นทะเบียนพระปรางค์สล้างประไพ
วิศาลคิรีฉะนี้กระไร
มิรวมเสียง

 

                ปล่อยปละเขาระเริงประเทิงเจรียง
จะเอาก็เอาเพราะเราน่ะเอียง
โผอนเอน

 

                รัฐบาลอะโหมโนระเนน
เสนอประคองสนองประเคน
ผคมเขา

 

                โอ้... ธุมางค์ ธุลี ฤมีประเทา
ฤดีประดักกระอักเขดา
คุแดนดิน

 

                เสื่อมประภาพธเรศนิเวศน์บุรินทร์
ณ ปักษเราระเร้าถวิล
วะวับหวำ

 

                หกประเทศจะรุมขยุ้มระยำ
เขย่า ขย่ม สะดม ขยำ
ยะยวบเยิน

 

                อัคคิโหมผชุมระรุ่มเผชิญ
ฉมานิราศประภาสเจริญ
จรัสสม

 

                โอย...นครวิรามสยามภิรมย์
ลุร้ายประดังพลังระดม
ประโดยใคร???

 

(๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๑)

 

หมายเหตุ

 

                สิ่งหนึ่งซึ่งผมรับไม่ได้ ก็คือ การตั้งคณะกรรมการ๖ประเทศเพื่อบริหารจัดการพื้นที่บริเวณโดยรอบปราสาทเขาพระวิหารร่วมกันครับ  เพราะนั่น หมายถึง ภูมิสถานข้างฝ่ายเรา จะมีผู้อื่นเข้ามามีส่วนร่วม (ร่วมในทุกอย่าง รวมถึงร่วมฉกฉวยผลประโยชน์ในอนาคต หากเขาจะทำ) ด้วย ในเมื่อพื้นที่อยู่ใน ส่วนของเรา การจัดการร่วม ผมมองว่า เป็นการล่วงล้ำอธิปไตยครับ นี่เป็นเพียงทัศนะส่วนตัวเท่านั้น หากผิดพลาดสิ่งใด ผมกราบขอขมาทุกท่านไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับผม



 

edit @ 10 Jul 2008 07:05:24 by ตราชู

2008/Jun/27

ยิ้มสยาม ยิ้มสยอง

 

(ผมเขียนงานชิ้นนี้ โดยได้แรงบันดาลใจ จากบทความ ไม้ขีดไฟในมือคุณ ของ ท่านพระไพศาล วิสาโล ซึ่งตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์มติชน ตลอดจนการรับฟังคำอภิปรายในสภาฯ รวมถึงการปลุกระดมนอกสภา ครับผม)

  

อินทรวงศ์ฉันท์ ๑๒

 

                เคยพักตร์ตระสักแผ้ว
เสนาะแจ้วเสนอวจี
ไป่แหนง, ระแวง, หนี
คณนาประชาภินันท์

 

                สร้างสันติธรรม์สาน
ชชวาลบุรีสุวรรณ
งดเหยียด ประเทียด หยัน
แหละกระหยิ่มกะ
ยิ้มสยาม

 

                แดนด้าวอะคร้าวเด่น
มหิเย็นนิยมนิยาม
ไทย เนื่องเมลืองนาม
ธรณีทวีมนุญ

 

                แต่....ในสมัยนี้
บมิดีอุดมอดุลย์
เสื่อมแสงแจรงสุน-
ทรส่องระรองประสาน

 

                เคียดแข่งตริแข็งข้อ
กิจก่อพิกลพิการ
เร่งร้าย กระหายราน
อริรอนเพราะร้อนณรงค์

 

                ผิดพรรค์ผละผันแผก
เยอะแยะแยกยุแหย่, ยุยง
ชลสายมิปรายสรง-
อุระสุกกระอุกและโทรม

 

                พล่านพลันสนั่นผืน-
ภพครืนอุโฆษคระโครม
หลายหนอนลโหม
ปะทุหายน์กระจายคุฮือ

 

                ทุ่มถั่งพลังถา
คติบ้าระบาด ระบือ
ขวัญว้างควะคว้างหวือ
ตะละวันประหวั่นกระวน

 

                ผู้คนกมลขัด
ระอุรัฐระรุ่มทุรน
หน้ายักษ์ตระหนักยล
มิกระหยิ่ม เพราะ
ยิ้มสยอง!”

 (๒๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑)

 

edit @ 9 Jul 2008 14:42:22 by ตราชู