รักษ์คีรี

 

โคลงดั้นบาทกุญชร

 

                ภาคภูมิผุดผาดแผ้ว...............ภูแดน
เห็นระเหิด “เขาพระวิหาร”...............แห่งหั้น
คือศักดิ์คู่ไทยแสน...............ถนอมสุด
ฉันเฉิดเชิดคล้ายชั้น...............ช่วงหาว

 

                ปาณีมวลมนุษย์นั้น...............นำศิลป์
ลอยเพริศเลิศแพรวพราว...............พร่างหล้า
โดยบรรพ์แบบบูรพ์ระบิล...............ระเบียบก่อ
ฝากเฟื่องฟูฟ้อนฟ้า...............ใฝ่ฝัน

 

                บรรโลมรักหล่อเลี้ยง...............ฤาสลาย
”เรา” เผ่า “ไทย” ผูกพัน...............ทั่วผู้
เสียแดนย่อมเสียดาย...............แดป่วน
อกรุ่มรุมเร้ารู้...............เรียกคืน

 

                ของ “เรา” คือส่วนข้าง...............เขต “เรา”
ใครเกลื่อนหลักฐานกลืน...............กลับแกล้ง
มอบ “เขา” ใช่ของ “เขา” ...............ขายศักดิ์
“เรา” อยู่ “เรา” กล้าแย้ง...............อย่าหยาม

 

                “ไทย” ปวงปกปักป้อง...............ปฐพี
ครองเขต ดำบล คาม...............คู่ด้าว
ร่วมรักรักษ์คีรี...............รวมเจตน์
เจตน์ถ่องเทพไท้ท้าว...............ท่านเห็น

 

                ขอรมย์สิขเรศไร้...............ใครรอน
ยืนหยัดโดยสงบเย็น...............ยั่งห้อม
เทพาท่านประทานพร...............พนมถิ่น
มังคเลศมาพร้อมล้อม...............แหล่งเสถียร

 

(๑๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑)

 

 

edit @ 27 Jun 2008 11:03:43 by ตราชู