สงกรานต์ สรงกราน

                เมื่อพูดกันฉันใดมิได้อีก
คงยากหลีกเลี่ยงหลบการรบ ล่า
เมื่อยากผ่อนร้อนปะทุถมอุรา
จึงตราหน้ากันถนัดว่า “ศัตรู”

ขานสำเนียงเกรียงก้องลั่นกลองศึก
แล้วโห่ฮึกโหมร้องลั่นสองหู
แข็งต่อแข็งแข่งเกรี้ยวกราดเกรียวกรู
ยังมิรู้ว่าใครครอบชัยครอง

                อาทิตย์เคลื่อนเลื่อนมาเมษราศี
ถึงแม้ปีเปลี่ยนใหม่คงไหม้หมอง
ใครเล่ายื้อ ดื้อรั้นขืนครรลอง
ในเมื่อต้องตกต่ำระยำชะตา

                โอ้ สรงน้ำนำส่งโสรจสรงเลือด
ฤาจักเดือดแดงย้อมดาษหย่อมหญ้า
รินน้ำอบกระหลบล้นสุคนธา
จักรินร่ำน้ำตานองบ่าเติม

                เคยครบครันบันเทิงเถลิงศก
ก็แพลงพกผกผันโศกศัลย์เพิ่ม
ยากหวังมีปรีดาเหมือนคราเดิม
คราเคยเสริมความสุขสนุกสราญ

                ฤาเดชะพระสุรีย์ ราศีเมษ
จึ่งอาเพศสารพัดพิบัติผลาญ
ฤกษ์ “สงกรานต์” ดาลส่งสู่ “สรงกราน”
อัประมาณอปยศกันหมดเมือง

                เถอะ มาลง “สรงกราน” ร้อนพล่านกรุ่น
สิ้นแสงบุญเบิกบุกส่องทุกเบื้อง
ดอกไม้จันทน์สรรจัดขนัดเนือง
รอเพลิงเรืองแผดเริงเผาเชิงตะกอน!

(๑๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๒)

edit @ 13 Apr 2009 13:53:37 by ตราชู