พฤษภาที่ผวนผัน

โคลงจิตรลีลา

                ลมล่องย้อน...............เยือนมา
ลมพฤษภา...............พัดอู้
ดาลแดหา...............โหยอดีต
คราวนั้นรู้...............เรื่องหลัง

                ฝังฝากฟ้า...............ฝากดิน
หลายกายิน...............ยับกลิ้ง
ทวยโหงหิน...............ทหารโหด
มันล้างทิ้ง...............ทุ่มชนม์

                มลมืดแคว้น...............เหมือนควัน
สามวันอัน...............อกเต้น
สิบเจ็ดพรร-...............ษาผ่าน
ยังแค้นเร้น...............รุ่มมาน รุมมาน

                กาลเคลื่อนคล้อย...............คลาไคล
พลิกแพลงไป...............ไป่แผ้ว
เฉียงเฉไฉ...............เชือนหมด
ภาพพริ้งแพร้ว...............พร่าลง

                หลงรูปล้ำ...............จำลอง
คนปลุกผอง...............พวกต้าน-
ทวยทหารครอง...............ครันเดช
ชนปิ้มล้าน...............ปราดถลัน

                วันเช่นนี้...............อายนัก
ยอมเขาชัก................เชิดเต้า
ทวยทหารหนัก...............หนุนส่ง
เท้าสืบเท้า...............สืบทาง

                วางเล่ห์ยิ้ม...............แยบยล
อวดโสภณ...............สุภาพแกล้ง
จริงฝึกฝน...............ฝังดาบ
เอาไว้แว้ง...............เหวี่ยงบุรี

                มีอีกขั้ว...............คอยทาน
คึกคึกขาน...............ข่าวก้อง
ขอรอนทหาร...............รัฐหุ่น
พากย์ย้ำพร้อง...............พล่ามยุบล

                ผลเพื่อเพี้ยง...............พวกตัว
รมย์ชมชัว...............เชิดหน้า
ปองปันถัว...............ประโยชน์ถ่าย
โอ! ว้างว้า...............อกหวำ

                กำเริบสร้าง...............สับสน
จนจลาจน...............จู่จ้วง
ยกปวงชน...............เชิดปก
ลึกล้นล้วง...............หลอกผสม

                ลมพฤษภ์ผ้าย...............ผวนผัน
ใครจักรัน...............อริกล้ำ
โดยใจสรรพ์..............สุจริต
หาย้ำย้ำ...............อยากเห็น ยากเห็น

(๑๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒)

หมายเหตุ:

๑.      “โคลงจิตรลีลา” คือนามที่ “ท่านคมทวน คันธนู” บัญญัติขึ้น เพื่อขนานนาม “โคลง ๕ พัฒนา” ซึ่ง “ท่านจิตร ภูมิศักดิ์” ประจงไว้ เพื่อเป็นเกียรติแก่กวีแม่แบบครับ

๒.    ผมเขียนงานชิ้นนี้ขึ้น เพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์ ระหว่างวันที่ ๑๗ ถึง ๒๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ครับผม