รับขวัญเทวันน้อย
พี่นางฟ้ามารับเจ้ากลับฟ้า
นั่น เมฆา โค้งรุ้งเรืองรุ่งศรี
แดนสวรรค์บรรเจิดล้ำเลิศรุจี
ยังมีที่ให้สถิตแนบนิทรา
เคยตรากตรำกรรมโศกบนโลกอสัตย์
โทรมนัส สัตว์มนุษย์มันฉุดคร่า
สู่กระแสแควเชี่ยวแห่งเกลียวชะตา
สู่ความบ้า ความอุบาทว์ การฆาต เบียน
มันเกรี้ยวกราดสาดกระสุนทารุณใส่
เจ้าบรรลัยชีวันยากหันเหียน
มันระยำต่ำช้าชั่วอาเกียรณ์
ซ้ำหั่นเหี้ยนอำมหิตห้ำปลิดกาย
ทุกคมมีดกรีดฉกรรจ์เฉือนหั่นแล่
ได้หั่นแดหลายดวงขาดร่วงสลาย
หั่นขวัญคนล้นหลากอีกมากมาย
ช่างโหดร้าย กาลีกว่าผีนรก
มือร้ายกาจฆาตกรที่รอนเจ้า
กรรมจักเต้าติดไปตามไหม้หมก
ก่อเวราคราเวรถึงเกณฑ์วก
สิ่งทรามสกปรกซ้อนย่อมย้อนเยือน
เทพประทับรับขวัญเทวันน้อย
เชิญเจ้าลอยฟ้าไกลครรไลเคลื่อน
ชมวิมานกาญจน์สกาว ก่องดาวเดือน
ให้ลืมเลือนโลกมนุษย์ที่สุดเลว
แด่ น้องโช มาคิโน ผู้ตกเป็นเหยื่อฆาตกรโหด ครับผม
(๑๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒)
edit @ 15 Oct 2009 16:12:57 by ตราชู
