คำวอนขอ

                พ่อครับ....
สองพ่อนับเป็นบุรุษวิรุจน์สมัย
กรำยุทธ์มาคราเก่านานเท่าไร
ทั้งพ่อใหญ่ ทั้งป๋า ปรีชาชาญ

                ครั้งกระนั้นครั่นครืนเสียงปืนคะคึก
เล่นสู้ศึกคอมมิวนิสต์ประชิดต้าน
ต่างรบรอล่อกันประจัญบาน
หาญกับหาญฮึกฮักเข้าหักแรง

                ใครเล่าปูมรรคาสมานฉันท์
ใครรังสรรค์สันติสร้างกระจ่างแสง
ใครขยัน หมั่นเพียรเพื่อเปลี่ยนแปลง
ตะวันแดงเดือดร้อนให้อ่อนลง

                ก็มือของสองพ่อร่วมก่อภพ
ไม่เคยหลบครรไลหรือใหลหลง
ก็มือของสองพ่อร่วมต่อธง
เทิดไตรรงค์รุ่งประเทืองทั่วเมืองทอง

                พ่อครับ...
ไยไมตรีที่กระชับมากลับหมอง
"สงครามเย็น" เป็นอันเลิกลั่นกลอง
แล้วไยสองพ่อมาเย็นชากัน

                ชะรอยวารกาลสมัยมันไพล่แผลง
ลูกแหยงแหยง "สงครามเยียน" ย้อนเวียนผัน
สิ้นศึกคอมฯ ล้อมโรมฮึกโหมรัน
ลูกยั่นยั่นเกิดยุทธ์เกินหยุดยอ

                พ่อครับ...
ได้โปรดตรับลูกหน่อย สักน้อยหนอ
มิตรภาพอาบอุ่นละมุน ละออ
บรรสานก่ อพ่อครับขอกลับคืน

                หวังมือของสองท่านสร้างศานติ์สภาพ
อันกำซาบสุขสมภิรมย์รื่น
มือที่ถางทางสันต์ สิ้นควันปืน
อย่าดาลผืนภพร้าวร้อนผ่าวเลย

(๒๒ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๒)

edit @ 22 Oct 2009 13:36:34 by ตราชู