2013/Oct/19

วับเดียว

เพียงใบไม้ใบหนึ่งถูกทึ้งร่วง
โลกทั้งปวงก็สะเทือนถึงเลื่อนลั่น
ยิ่งชีวิตปลิดฉะนี้หลายชีวัน
ย่อมต้องหวั่นไหวหนักทั่วจักรวาล

ภัยฉกาจสาดซัด อุบัติเหตุ
อีกอาเพศธรรมชาติมิอาจต้าน
พรากชีวินฉินท์วายสลายลาญ
กรรมบันดาลวูบดับชั่ววับเดียว

เราอยู่รวมร่วมกันแสนสั้นนัก
ไยคึกคักคั้นเค้นคอยเข่นเขี้ยว
ร้อนอุราอารมณ์ ไร้กลมเกลียว
เลิกแน่นเหนียวน้อมนำรักอำนนต์

ใช้เวลานาทีให้มีค่า
เปลื้องเวลานาทีทวีหม่น
ต่อเวลานาทีไมตรีดล
โลกเลิศล้นคุณค่าทุกนาที

เพียงชีวิตนิดน้อยลิ่วลอยล่อง
เตือนเรามอง มรณะสัจจะวิถี
ก่อนถึงกาลปราณขาด โอกาสมี
สร้างความดีเพื่อสังคมเถิดสมควร

(๑๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖)

หมายเหตุ:
 
ข่าวแผ่นดินไหวประเทศฟิลิปินส์
ข่าวเครื่องบินลำหนึ่งของสายการบินลาว แอร์ไลน์ตก
ตลอดจนข่าวอีกหลายเรื่อง ที่ส่งผลให้เกิด “ความตาย” “ความสูญเสีย” ขึ้น
คือแรงบันดาลใจสำหรับงานชิ้นนี้ ครับผม


 



 



 

edit @ 19 Oct 2013 08:51:12 by ตราชู

Comment

Comment:

Tweet